KARAOĞLAN
1925-2006
İki gün önce Karaoğlan’ın ölüm yıl dönümüydü. Gecikmeli de olsa çocukluğumun kahramanlarından birine rahmet dilemek, saygı ile anmak istedim. Bence bu ülkenin başına gelen güzel şeylerden biriydi. Onun seviyesini, derinliğini hiç bir yöneticide göremiyorum günümüzde. Ailecek Ecevit’çiydik. Dağa taşa adını yazmak isteyenlerdendik. Zamanın onu da savurduğu anlar oldu ama o şair ruhunu hiç yitirmedi. Güzel adamdı, namusluydu, asildi ve sonuna kadar Atatürk’çüydü. Mekanın cennet olsun Karaoğlan, nur içinde yat…
Bülent Ecevit’i ilk AKBABA dergilerinde çıkar karikatürleri sonra yazılarırı ve şiirleriyle tanıdım. İ. İnönü’yle çekişmelerini okudum. Sonra Başbakanımız oldu.
1974′deki kararlı tutumu, siyaset bilirliği, kültürüyle yüreklerimizde yer etti. Mavi gömleği, şapkası moda oldu. Ta ki, gereksiz yerden ödül almasına kadar.
O ödülü alması, benim gibi çok sevenini incitti. Ama yine de, tanık olduğum liderlerin en dürüstüydü.
Ecevit deyince aklıma kıbrıs haritasının üzerindeki portre geliyor. Partisini yeniden kurmak için evindeki antika halısını satmıştı…
ödül meselesi konusunda fransız kaldım?
F. G. den alınan ödül.
dedem eceviti öyle çok severdi,lakabı ecevitti,kara bir kedisi vardı adına ecevit vermiş,yakın zamana kadar zonguldakdaki oyların büyük bir kısmını ecevit alırdı,dürüsttü,kibardı,keşke bütün siyasilerimiz biraz örnek alsalar.nur içinde yat karaoğlan.