Arslan Kacar ALAZ, ÖZGÜR ve FERHAN Cem kardeşim… Zaman nasıl da akıveriyor. Anılar, bohçalara düğüm ata ata çoğalıyor. 1970 yılları. Her kent te pıtırak gibi çoğalan üniversiteler yoktu. Bir kaç büyük kenti tercih etmek zorundaydık. Filmlerden tanıdığımız İstanbul vardı...
CEHALET KARANLIKTA P...
Arslan Kacar CEHALET KARANLIKTA PARLIYOR, KORKULARI YAKALIM. Odanın penceresinden içeri girmeye çalışan Cihangir evleri, karanlık ve kar içinde. Oysa günün hava raporu, güllüklük gülüstanlık geçeceğini söylemişti. Balkona çıktı, ısıran havaya tanış olmaya çalıştı. Işıkları yanan pencerelere...
PALU NERE, İSTANBUL ...
ARSLAN KACAR PALU NERE, İSTANBUL NERE ? Gecenin bir yerinde beynine çöreklenenen düşüncelerinden sıyrılmak için, elektrik düğmesine uzanırken, boğuk bir sesle dönüyor. Bizim oralarda bir çocuk doğdu mu Bacalar dolusu tezek tütünü tüter Bizim çocuklar birer mum olur Kendi alevinde biter. Ve bizim oralarda...
BİR ÇENTİK DAHA
ARSLAN KACAR BİR ÇENTİK DAHA Sonbahar’ın serin gecesinde, hava da yalımlanan bıçağı farketsede, umursamadı. Sırtına saplanan bıçağın acısıyla döndü. Gecenin içinde ışıyan iki kara gözün, dudak kıvrımında buz gibi bakan sinsi gülüşü farketti. Bıçağın çeliğindeki kanını, yakomozlar...
NİYE ?
ARSLAN KACAR NİYE ? Okan bir süre, Ayten’in gözlerinin içine baktı. Ayten, inadına gözlerini kaçırmadı. Okan, genzinin kurumuş soluğuyla “Kararlı mısın ?” diyebildi. Ayten, evet anlamında başını salladı. Elini uzatıp “Hoşça kal” dedi. Okan, inanmak istemedi. “Emin misin ?” diye üsteledi....