DÜNYA TİYATRO (LAR) GÜNÜ

Yine hayat rüzgarları.

Olan biteni anlayabilmenin tek yolu TİYATRO.

Sen istediğin kadar kirlen, o hep masum kalıyor.

Şehir Tiyatroları’nın muhteşem Gencay Gürün döneminin son oyunu. “Askerliğim”.

O yıl “en iyi ekip oyunculuğu” ödülü almıştı.

Hak etmişti de.

Tiyatro aynadır diyelim, daha fazla kurcalamayalım. Yaşasın TİYATRO.

Yorumlar (2)

YORUMSUZ

Gerçekten yorumsuz mu?

Devamı gelecek……………………..

Yorumlar (6)

SET YEMEĞİ

Prodüksiyon sorumlusu bir firma ile anlaşır. Sabit, belli bir mekanda çalışılıyorsa sulu ev yemeği, harici ve kalabalık çekimlerin olduğu bir gün ise sandvich tarzı yiyecekler hazırlanır. Kırk kişilik, elli kişilik ya da fazlası. Bir araca yüklenir yola çıkar. Polis çevirir, sorar. “Arkada ne var? Set yemeği.”

Dizinin başrol oyuncusu, ayrı gayrı olmasın dangalaklığıyla ve tabii eski sosyal görüşüyle, İngiliz Kemal misali “ben de aynı yemekten yerim” der….

İki gündür yatıyorum.

“Yediğiniz birşey dokunmuş” dedi doktor.

“İki üç gün içinde neler yediniz?”

“Set yemeği.”

Yorumlar (1)

HAYAT RÜZGARLARI (1)

Davran ailesi, Uludağ, seneyi hatırlamıyorum, tahminen 1968. Mehmet, Ayfer, Mine, Cem Davran. Bir tek Mehmet Davran yok artık. Hayat Rüzgarları esmeye devam ediyor.

Yorumlar (3)

Gülmek çok basit biliyorum…….

Yorumlar (1)